Parels voor de Lewen

Michel Velt

Parels voor de Lewen

Deze keer geen zoektocht naar een Parel voor deze maand. De Parel van nu werd mij in de schoot geworpen. Ik kon er niet omheen. We hebben een SCOOP!!! Nog maar heel weinig mensen in Lewenborg zijn op de hoogte en ik maak het hier nu wereldkundig! Lewenborg krijgt er een kunstwerk bij! Het is nog niet klaar, het ontwerp zelfs nog niet, maar ik word er nu al blij van.

Al enige tijd leefde er in de Werkgroep Kunst in Lewenborg het plan om Michel Velt te vragen een kunstwerk te maken voor op de buitenmuur van het Dok.

Michel Velt (33) is grotendeels opgegroeid in Lewenborg. De vader van Michel (Wim Velt) is kunstschilder en ook aan de kant van zijn moeder zit het kunstenaarschap in het bloed. Michel was op zeer jonge leeftijd al altijd aan het tekenen en schilderen. Hij verdiende als kind al een paar centen door op terrasjes portretten van mensen te tekenen. Op 12-jarige leeftijd begon Michel met graffiti. Het was dus ook niet verwonderlijk dat hij ging studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie is hij buitengewoon actief met allerlei grote en kleine projecten. Overal duikt zijn werk op, meestal meters hoog en nog meer meters breed. Op instagram michelvelt kun je een overzicht zien van zijn werk. Maar ik kan het mij niet voorstellen dat er Groningers zijn, die zijn werk nog nooit gezien hebben. Al jaren maakt hij werk voor Noorderzon, op de Zernicke campus is recent werk van hem te zien, in Beijum hangen, in de omgeving van de Lidl, 3 schilderingen met vogels (een pauw, een reiger en papagaaien), eigenlijk zie je zijn werk door de hele stad. In Lewenborg, op het veldje bij de oude Malle, staat nog een overblijfsel van Noorderzon, van enkele jaren terug: het puntje van de Martinitoren.

Maar niet alleen in onze stad kun je zijn werk vinden, ook in New York , Berlijn, Japan, en Afrika duikt hij op.

Nog steeds werkt Michel met spuitbussen, maar tegenwoordig werkt hij ook veel met glas-mozaïek-steentjes en combinaties daarvan. Het is de bedoeling dat het werk op het DOK ook zo’n werk wordt.

In een interview met Michel op TV-Noord, hoorde ik hem eens zeggen dat het zijn missie is om de wereld een beetje mooier te maken. Hij ergert zich aan lelijke architectuur en lelijke reclames. Nou, waar het werk van Michel opduikt, vergeet je alle lelijkheid. Zijn werk is meesterlijk, kleurrijk, virtuoos, prachtig. Vaak zie je invloeden van Jugendstil in zijn werk terug, maar er is ook een duidelijke bewondering voor M.C. Escher zichtbaar. Het is onbegrijpelijk hoe Michel, staande op een ladder, met een spuitbus in de hand, met een armlengte vanaf de muur, de juiste verhoudingen weet in te schatten en portretten treffend weet neer te zetten, soms met afmetingen van 7 x 7 meter.

Volgens mij heb ik nu wel duidelijk gemaakt dat ik mij heel erg verheug op wat er gaat komen op het DOK. We zullen zien!

(Hebt u ook een scoop op kunstgebied, of bent u of kent u een creatieveling of kunstzinnigerd, die wel een keer een plekje in deze rubriek wil? Stuur dan even een berichtje naar annemiekm@home.nl.)

 

 

.

 

Henry Hes

Parels voor de Lewen

Voor deze parel werd ik getipt door Martin Horneman (lijstenmaker-galeriehouder): je moet eens met Henry Hes gaan praten! Die man heeft zoveel verhalen!.

Henry Hes? Ken ik die? Ja, die bleek ik wel te kennen van gezicht. Of nee, niet van gezicht maar van winkelwagen. Op kunstmarkten in Lewenborg had ik wel eens een lange grijze man gezien met een overdadig versierde winkelwagen. Intrigerend, zondermeer. Dat leek me wel een goed plan. Dus vroeg ik aan Martin of hij een telefoonnummer of e-mailadres van deze meneer had. Dat had hij niet. Ik moest maar gewoon aanbellen, een adres had Martin wel.

Dat is weer eens wat anders. Dus zonder afspraak toog ik op een morgen naar het gekregen adres. Ik ging er vanuit dat ik van alles zou moeten uitleggen en vragen, maar Henry Hes leek mij al te verwachten. Op mijn: Bent u Henry Hes (ik vraag graag naar de bekende weg als ik me wat ongemakkelijk voel), was het antwoord: Ja, en u bent van de krant, komt u verder. En zo stond ik zomaar in het domein van een, ik mag toch wel zeggen, hele bijzondere man. Henry Hes is een schrijver, maar ook een creatieve, eigenzinnige verzamelaar (wat er allemaal wel niet in een huis past!). Hij woont al 32 jaar in dit huis in Lewenborg. Voor het huis staat een boom die ouder lijkt, maar dat komt doordat Henry hem voedt met krantenpapier. De achtertuin lijkt een rasechte jungle: onkruid bestaat niet! De stukjes muur in de huiskamer, die niet schuilgaan achter stapels boeken en ander verzamelmateriaal, zijn ooit beschilderd door buurjongens die Graffiti spoten. Om ze te behoeden voor hoge boetes, mochten ze Henry’s huis onder handen nemen. Geen stukje bleef gespaard. Henry zelf heeft vervolgens nog versieringen daar overheen aangebracht. Allerlei gevonden schatten vormen indrukwekkende patronen op de muur (paasversieringen, spaarpunten van de AH, mooie steentjes, noem maar op).

Henry groeide op in de binnenstad van Groningen, eerst in de Folkingestraat, later in de Kleine Hardingestraat. Daar heeft hij ook over geschreven: twee bundels met korte verhalen in het stads-Gronings. Na enig zoeken in de enorme hoeveelheid boeken, komt er een boek tevoorschijn genaamd: Punkgereformeerd van Henry Hes. De andere boeken kan hij nu niet vinden. Maar hij heeft meer gedaan dan boeken schrijven. Hij heeft 10 jaar meegewerkt aan het tijdschrift Krödde. Hij heeft een onderscheiding gehad van de stad Leer (in Duitsland) voor literatuur in Nedersaksische taal, voor een dichtbundel die nooit verschenen is. Daarvoor kreeg hij een flinke prijs (5500 gulden) en hij vertelt smakelijk over hoe hij dat in een mum van tijd over de balk heeft gegooid. Hij heeft een boekenzaak gerund, heeft in de confectie gewerkt. Hij heeft geparticipeerd in de kraakbeweging en de Provo-beweging, heeft op een kasteel in Frankrijk gewoond, trok liftend door Europa. Hij is als kind bijna verdronken toen hij in een wastobbe het Verbindingskanaal over probeerde te varen (en haalde daar ook de krant mee), kreeg als jong kind de verantwoordelijkheid om op zijn jongste broertjes te passen, omdat zijn moeder vaak depressief met het hoofd op tafel lag. En overal is een verhaal over.

Maar mij intrigeert die winkelwagen, die midden in de kamer staat, zo. Nou dat is een verhaal apart.

Zo’n twaalf jaar geleden had Henry een nieuw matras nodig, dus ging hij naar een Zweeds warenhuis. Daar zocht hij een matras uit. Bij de kassa vroeg hij of het matras bezorgd kon worden. Dat kon, maar het bedrag dat hij daarvoor moest betalen was in zijn ogen buiten proportie. Daarop besloot hij het matras zelf naar huis te brengen, lopend, achter het winkelwagentje waar het matras nu op stond. Dat viel nog niet mee, er stond een behoorlijke wind. Om goed met het matras thuis te komen leek het het handigst om het vast te binden op het wagentje. Touw had hij niet bij zich. Op straat lagen wel stukjes touw en veel haarelastiekjes. Henry bond de stukjes aan elkaar en zo ontstond, min of meer noodgedwongen het eerste kleurrijke koord aan het wagentje. In de volgende 12 jaar bleef Henry Hes stukjes touw, haarelastiekjes en alles wat je daar nog in kunt verwerken, verzamelen om koorden van te maken voor aan zijn karretje. Er zitten fietslampjes in, armbandjes, je kunt het zo gek niet bedenken. De kar is massief, met andere woorden ook het binnenste is helemaal gevuld. Eens in de zoveel tijd gaat Henry met zijn kar op stap en trekt dan altijd veel bekijks. Vooral veel kinderen komen er op af. En de kar is nog niet klaar, er komen nog steeds nieuwe koorden bij.

Wat een verhaal, hè?! Henry Hes heeft boeken geschreven, maar over Henry Hes kun je ook wel een boek schrijven. Makkelijk!

Ik snap dat een Parel als deze niet gauw te evenaren is, toch blijf ik op zoek naar creatieve en kunstzinnige mensen in Lewenborg of omgeving. Tips en uitnodigingen zijn zeer welkom op annemiekm@home.nl.

 

.

 

Jelmer Dijkstra

Jelmer-DijkstraOp zoek naar de Parels van Lewenborg, liep ik in het winkelcentrum Jelmer Dijkstra tegen het lijf. Ik ken Jelmer nog van een aantal jaren geleden, toen ik zelf een cursus schilderen deed bij het kunstencentrum, (wat nu Vrijdag heet). Ik kreeg les van Jelmer Dijkstra en van Antje Sonnenschein en heb daar heel veel plezier aan beleefd. In die tijd woonde Jelmer nog in Eenrum. Sinds enige tijd is hij inwoner van Lewenborg en zodoende kon ik mooi vragen of ik een stukje over hem mocht schrijven. Dat mocht! Hartstikke leuk! Dus ik op een avond op bezoek.

Nadat ik de schilderijen van Jelmer, die in de woonkamer hingen, had bewonderd en met een kop koffie plaats nam aan de keukentafel, kwam Jelmer al gauw met de mededeling dat hij er niet van houdt (en dat is nog zacht uitgedrukt, hij gebruikte andere bewoording) om over zijn schilderijen te praten….. Oeps…. Nou, maar eens kijken dan, waar we het wel over kunnen hebben…
Jelmer zegt dat hij geen verhalenverteller is. Zijn schilderijen vertellen zelf hun verhaal. “Ga maar een half uur zitten kijken en zeg mij dan wat je gezien hebt. Mijn verhaal is niet belangrijk, dat hangt daar al.” Eigenlijk kan ik mij daar wel heel goed in vinden. En was het niet Andy Warhol die zei: “Kunst is dat wat de toeschouwer er in ziet”? Geen moeilijke diepzinnigheid of slap gezwets. Kijk, voel, laat je raken, of niet….

Als kind mocht Jelmer al wel graag tekenen, maar hij had een zus die het beter kon, dus viel het niet zo op. Na de middelbare school ging hij naar de MTS. Zijn ouders wilden graag dat hij daarna naar de HTS zou gaan, maar dat trok hem zelf niet. Hij ging in dienst en kwam daarna op de grafische afdeling van de Academie Minerva terecht. Het technisch tekenen had hem altijd getrokken. In het voorbereidend jaar bleek echter dat Beeldhouwen helemaal zijn ding was. Dat werd zijn afstudeerrichting. Naast het beeldhouwen volgde hij de lessen portret- en modeltekenen met veel plezier.

Tijdens zijn studie ging Jelmer ook met muziek aan de slag. Zijn instrument is en was de basgitaar. Naar verloop van tijd kwam hij tot de conclusie dat de combinatie beeldhouwen – bassen, geen gelukkige was. Het was een te grote belasting voor de vingers. Hij koos er voor om door te gaan in het schilderen in plaats van beeldhouwen.

Jelmer schildert het liefst dingen die een leven hebben gehad. Oude roestige autowrakken (prachtig van kleur, op sfeervolle cadmium gele achtergronden), oude bootjes, maar ook in zijn portretten geeft hij de voorkeur aan oudere mensen. Het spreekt voor zich, dat deze onderwerpen een verhaal in zich dragen en dat is het verhaal, dat Jelmer niet hoeft te vertellen, want het spreekt voor zich.
Het is op het moment van ons gesprekje nog maar kort geleden dat Jelmer een opdracht heeft afgerond, waarbij hij 6 hele grote schilderijen heeft gemaakt voor in het GGD-gebouw in Groningen. Drie maanden lang heeft hij daar intensief aan gewerkt, van ’s morgens vroeg tot s’avonds laat. Hij vertelt dat het hem altijd moeite kost om het werk los te laten. Zeker in zo’n geval als deze, wanneer hij er maanden aan gewerkt heeft, heeft hij na oplevering een off day. Dan voelt hij zich triest en gaat hij het liefste wandelen. Op zich niet verkeerd, want die wandelingen kunnen weer inspiratie opleveren voor nieuwe schilderijen. Zo is zijn laatste schilderij een landschap, een stukje van het Bevrijdingsbos in de sneeuw. Het geeft mooi sfeertje weer.

Nog altijd is Jelmer actief in de muziek. Hij is bassist in de band Tria Martina. Muziek maken is voor hem net zo belangrijk als schilderen. Daarnaast geeft hij ook nog les. Hij geeft techniekles op het EemsDelta college aan de afdeling de Doorstart, aan kinderen die gestrand zijn in het regulier onderwijs. Als hij hier over vertelt, straalt het enthousiasme er van af. Kennelijk is hij in staat het enthousiasme op de kinderen over te brengen, want zegt hij, met gepaste trots: “Techniek is de enige les waarbij de leerlingen altijd op tijd zijn. “

Bij Vrijdag geeft Jelmer nog lessen, voornamelijk in portretschilderen. En ik weet hoe leuk dat is!
Ik vond het een mooie ontmoeting. Nu ik de geluidsopname terug luister kom ik wel tot de ontdekking dat ik zelf zo’n 80% van de tijd heb vol zitten praten. Misschien komt dat wel doordat Jelmer echt geen verhalenverteller is. Maar als bij mijn vertrek blijkt dat mijn auto klem staat, is Jelmer wel in staat mij uit deze benarde situatie te praten: 30 cm naar voren, stuur om, langzaam naar achteren, nu weer naar voren. Na een kwartier ben ik bevrijd. Jelmer had ook zo verkeersregelaar kunnen worden.

Bent u geïnteresseerd in het werk van Jelmer Dijkstra? Kijk dan op zijn website: www.jelmerdijkstra.nl

Hans van Lente

Deze Parel gaat over Hans van Lente en zijn werk. Hans ken ik uit de werkgroep Kunst in Lewenborg.

Hans had mij uitgenodigd in de Oude Bieb. Dat was een totaal andere situatie dan die ik gewend ben. Meestal kom ik bij mensen thuis, een enkele keer op het werk of in een atelier, maar altijd rustig, één op één. In de Oude Bieb was het een gezellige drukte. Hans vond een plekje in een kantoortje, waar meer mensen aan het werk waren en waar iedereen in en uit liep. Hij nam plaats achter de computer. Ik zette de dictafoon aan en vervolgens heeft Hans ongeveer een uur lang op de computer gemopperd en foto’s gezocht die hij overal en nergens had opgeslagen en ook daarover gemopperd. We hebben nog een rondgang door de Oude Bieb gemaakt, waar aan de wanden enkele schilderijen van Hans, in het echt, te bewonderen waren. Uiteindelijk kwamen we zelfs in een berging tussen rolators en oude gordijnen een stapel schilderijen van Hans tegen. Ik kan gerust zeggen dat dit met afstand het meest chaotische interview was dat ik tot nu toe heb gehad. Niet dat mij dat stoorde, ik vond het wel vermakelijk.

Gelukkig hebben we de foto’s nog. En Hans stuurde met de foto’s ook zijn CV mee. Al met al kom ik zo toch nog een heel eind.

Hans van Lente werd naar eigen zeggen al op jonge leeftijd geboren. Hij groeide op in Almelo als zoon van een drogist. In de drogisterij kwam altijd veel “prullaria” binnen, zoals etalagemateriaal. Als kind mocht Hans daar graag mee knutselen. Zo bouwde hij er dorpen en spookhuizen van.

Na de middelbare school ging Hans in 1974 studeren in Utrecht, aan de leraren opleiding voor docent handvaardigheid en tekenen.  Eerst had hij nog een blauwe maandag rondgelopen op de pedagogische academie, om opgeleid te worden tot onderwijzer. “Maar dat was mijn cultuur niet. Ik zat toch te veel in de hippies en de hasj”.  Kennelijk paste de lerarenopleiding beter. Nadat Hans afstudeerde als tweede graads docent, besloot hij de eerste graads opleiding handvaardigheid, aan de Academie Minerva in Groningen, er achteraan te doen. In 1983 studeerde hij af. Tussen 1983 en 1987 heeft hij op verschillende plekken het vak van leraar uitgeoefend, maar nooit resulteerde dat in een vast contract en eigenlijk vindt Hans ook dat hij daar helemaal niet op zijn plek was. Hij noemt zichzelf te verstrooid en te lui voor dat werk.

Vanaf 1987 ging Hans aan het werk als beeldend kunstenaar. De schilderijen die hij uit die tijd laat zien, zijn veelal abstract, kleurrijk en hebben een ruimtelijke suggestie, soms kun je spreken van optische illusies. Vaak werkte hij met sjablonen en spuitbussen. Het werk heeft een lichtheid. Hans noemt het atmosferisch en stilistisch. (En ondertussen moppert hij op de computer en zoekt en zoekt, naar meer afbeeldingen van oud en actueel werk.)

In 1998 kreeg Hans een baan op een basisschool in Lewenborg, als systeembeheerder en ICT-begeleider. Hij gaf computer-onderwijs aan kinderen en hield zich bezig met het oplossen van soft- en hardware problemen van PC’s en netwerk. Gedurende 15 jaar hield deze baan Hans zo bezig, dat hij niet aan beeldend werk toe kwam. In 2013 moest er bezuinigd worden bij O2G2 en veel van het onderwijs ondersteunend personeel werd ontslagen, waaronder Hans.

Hans pakte niet direct zijn kunstenaarschap weer op. “Ik ben pas weer gaan schilderen toen ik in de Oude Bieb gelokt werd door Els. Zij was daar goed in en ik was heel blij dat ik weer een kwast in handen kreeg.” Ze schilderden daar naar foto’s. Hans maakte een portret van Carice van Houten, naar een foto uit de film Zwartboek. Dit schilderij zette meteen de toon voor de komende jaren. Hans bleef zich ontwikkelen in portretschilderen naar filmscènes. Hij zoekt precies die plaatjes uit die hij wil hebben, door filmscènes frame voor frame bij langs te gaan. Zijn schilderstijl noemt hij “wat barok” en zijn thema’s komen voornamelijk uit sciencefiction- en fantasiefilms en -series.  Het meeste werk is geschilderd op behangpapier. Hans heeft geen grote plannen met dit werk. Hij ziet het vooral als studies, zegt hij. Ik kan dan ook niet verwijzen naar een website of een expositie. Wie geïnteresseerd is in het werk van Hans, moet hem en zijn werk, denk ik gaan zoeken in de Oude Bieb. Best gezellig daar.

 



.

Wim Velt

.

Op zoek naar de pareltjes van Lewenborg, mocht ik nu op bezoek komen bij Wim Velt. Ik ken het werk van Wim al enige tijd en ik had al vaker gevraagd of ik hem eens mocht interviewen, maar Wim wist het tot nu toe af te houden. Wim vindt het niet gemakkelijk om over zichzelf te praten. Maar hij ging nu toch overstag.
We hebben afgesproken bij hem thuis. Wim heeft een huis met een tuin, die naadloos overgaat in het LeRoy-gebied. In die tuin heeft hij een zitkuil gerealiseerd, met een vuurplaats. Fantastisch!

Volgens mij had Wim Velt nooit iets anders kunnen worden dan kunstenaar, toch heeft hij dat in eerste instantie wel geprobeerd. Hij heeft zowel in Wageningen als in Groningen gestudeerd, maar heeft zijn studies niet afgemaakt. Wim tekende als kind al opvallend goed. Er is een tekening van Wim bewaard gebleven (alleen kan Wim die nu even niet vinden), van toen hij een jaar of 4 was, waarop hij een huis in perspectief had getekend. Dat is natuurlijk niet normaal. Een normaal kind tekent op zijn 4e misschien net geen koppoter meer. Ruimtelijk inzicht komt pas veel later, hooguit wanneer het kind een jaar of 8 is. Maar bij Wim was het er dus al veel eerder. Wim’s ouders en een van zijn opa’s schilderden ook. Het zal hem dus wel in zijn genen zitten. (En die genen heeft hij zondermeer doorgegeven aan zijn zoon, Michel!)

Nadat Wim gestopt was met studeren ging hij aan het werk bij een oogchirurg. (Huh? Een oogchirurg? Ja!) Wim laat een boek zien, geschreven door zijn oogchirurg (professor dr. Worst), waarin allemaal door Wim zelf gemaakte illustraties staan, voornamelijk van de anatomie van een oog. Wim verzorgde ook de diavoorstellingen op lezingen. Op mijn vraag of hij in die tijd het creatieve aspect aan het tekenen miste, antwoordt hij: “Ik heb daar een prima tijd gehad, hoor. Het was ook een hele bijzondere man, die oogchirurg, hij was ook uitvinder. We hebben ook wel samen dingetjes zitten uitvinden.” Maar in zijn vrije tijd deed Wim toch wel een cursus modeltekenen in het toenmalige Kunstencentrum (nu Vrijdag). Daar leerde hij snel en effectief tekenen. Iets wat hem nu in zijn landschappen nog steeds goed van pas komt. Wim schildert namelijk het liefst “en plein air” (in de open lucht). Dan moet je rekening houden met het veranderende licht. Daardoor heeft Wim zo’n strakke, directe manier van werken. Hij wijst naar een schilderij achter mij: zo’n duinlandschap staat er in 3 uur op.

Na 10 jaar voor en met de oogchirurg te hebben gewerkt, begon Wim ook schilderijen te verkopen. En toen deed hij iets, waarvan hij nu zegt: “ik zou het niemand aanraden”. Hij zei zijn baan op en werd beroepsschilder.
Als het weer het toe laat, stapt Wim op zijn fiets en trekt er op uit met een zelfgebouwde fietskar, met daarin zijn veldezel, zijn verf en een tentje. Zo fietst hij door heel Nederland. De Waddeneilanden behoren tot zijn favoriete plekken. Onderweg probeert hij zijn schilderijen te verkopen. Die trektochten hebben een speciaal effect: “Als ik langer achter elkaar alleen maar met schilderen bezig ben, ga ik anders kijken. Ik krijg dan een heel ander kleurbesef. In een soort van euforie, ontstaan dan de schilderijen waar ik het meest blij mee ben.” Hij laat wat voorbeelden zien van schitterende landschappen in prachtige kleuren, bijna wild geschilderd, met een flinke, trefzekere toets. Als je zo’n schilderij ziet, dat wil je daar zijn, op die plek. Je hoort de geluiden en voelt de temperatuur en je ruikt de zee of het bos.

Het ontbreekt Wim aan commercieel talent. Hij heeft er een hekel aan om met zijn schilderijen te “leuren”. Jammer, want volgens mij verdient Wim een veel groter publiek en vooral een betere verkoop. “Het wordt slecht gewaardeerd”.
Omdat het niet uitmaakt of je nou 10 schilderijen maakt en 1 verkoopt, of 20 schilderijen maakt en 1 verkoopt, doet Wim ook veel andere dingen. Wim zet zich op meerdere fronten in voor natuur en milieu. Frappant voorbeeld staat in zijn keuken: een bak met water en metalen platen en een slang….. Dat moet knalgas gaan opleveren. Op den duur moet je hier meer energie uit kunnen halen dan je er in stopt. Hoe? Hij kan het uitleggen! Ik kan het niet navertellen. Maar Wim maakt zich kwaad over de manier waarop we met onze planeet omgaan. “We zitten al 100 jaar de energie op te branden, terwijl het ook goed anders kan.”
Kunstenaar, uitvinder, milieubeschermer, origineel denker, Wim Velt, wil nog wel één ding kwijt als ik daarom vraag, aan het eind van ons gesprek: hij heeft een hekel aan slappe schilderijen!
En terecht! 

Naam Parel

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim. Aliquam lorem ante, dapibus in, viverra quis, feugiat a, tellus. Phasellus viverra nulla ut metus varius laoreet. Quisque rutrum. Aenean imperdiet. Etiam ultricies nisi vel augue. Curabitur ullamcorper ultricies nisi. Nam eget dui.

Etiam rhoncus. Maecenas tempus, tellus eget condimentum rhoncus, sem quam semper libero, sit amet adipiscing sem neque sed ipsum. Nam quam nunc, blandit vel, luctus pulvinar, hendrerit id, lorem. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus. Donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus. Nullam quis ante. Etiam sit amet orci eget eros faucibus tincidunt. Duis leo. Sed fringilla mauris sit amet nibh. Donec sodales sagittis magna. Sed consequat, leo eget bibendum sodales, augue velit cursus nunc, quis gravida magna mi a libero. Fusce vulputate eleifend sapien. Vestibulum purus quam, scelerisque ut, mollis sed, nonummy id, metus. Nullam accumsan lorem in dui. Cras ultricies mi eu turpis hendrerit fringilla. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; In ac dui quis mi consectetuer lacinia.

Nam pretium turpis et arcu. Duis arcu tortor, suscipit eget, imperdiet nec, imperdiet iaculis, ipsum. Sed aliquam ultrices mauris. Integer ante arcu, accumsan a, consectetuer eget, posuere ut, mauris. Praesent adipiscing. Phasellus ullamcorper ipsum rutrum nunc. Nunc nonummy metus. Vestibulum volutpat pretium libero. Cras id dui. Aenean ut eros et nisl sagittis vestibulum. Nullam nulla eros, ultricies sit amet, nonummy id, imperdiet feugiat, pede. Sed lectus. Donec mollis hendrerit risus. Phasellus nec sem in justo pellentesque facilisis. Etiam imperdiet imperdiet orci. Nunc nec neque. Phasellus leo dolor, tempus non, auctor et, hendrerit quis, nisi.

Curabitur ligula sapien, tincidunt non, euismod vitae, posuere imperdiet, leo. Maecenas malesuada. Praesent congue erat at massa. Sed cursus turpis vitae tortor. Donec posuere vulputate arcu. Phasellus accumsan cursus velit. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Sed aliquam, nisi quis porttitor congue, elit erat euismod orci, ac placerat dolor lectus quis orci. Phasellus consectetuer vestibulum elit. Aenean tellus metus, bibendum sed, posuere ac, mattis non, nunc. Vestibulum fringilla pede sit amet augue. In turpis. Pellentesque posuere. Praesent turpis.

Aenean posuere, tortor sed cursus feugiat, nunc augue blandit nunc, eu sollicitudin urna dolor sagittis lacus. Donec elit libero, sodales nec, volutpat a, suscipit non, turpis. Nullam sagittis. Suspendisse pulvinar, augue ac venenatis condimentum, sem libero volutpat nibh, nec pellentesque velit pede quis nunc. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Fusce id purus. Ut varius tincidunt libero. Phasellus dolor. Maecenas vestibulum mollis diam. Pellentesque ut neque. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Naam Parel

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim. Aliquam lorem ante, dapibus in, viverra quis, feugiat a, tellus. Phasellus viverra nulla ut metus varius laoreet. Quisque rutrum. Aenean imperdiet. Etiam ultricies nisi vel augue. Curabitur ullamcorper ultricies nisi. Nam eget dui.

Etiam rhoncus. Maecenas tempus, tellus eget condimentum rhoncus, sem quam semper libero, sit amet adipiscing sem neque sed ipsum. Nam quam nunc, blandit vel, luctus pulvinar, hendrerit id, lorem. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus. Donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus. Nullam quis ante. Etiam sit amet orci eget eros faucibus tincidunt. Duis leo. Sed fringilla mauris sit amet nibh. Donec sodales sagittis magna. Sed consequat, leo eget bibendum sodales, augue velit cursus nunc, quis gravida magna mi a libero. Fusce vulputate eleifend sapien. Vestibulum purus quam, scelerisque ut, mollis sed, nonummy id, metus. Nullam accumsan lorem in dui. Cras ultricies mi eu turpis hendrerit fringilla. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; In ac dui quis mi consectetuer lacinia.

Nam pretium turpis et arcu. Duis arcu tortor, suscipit eget, imperdiet nec, imperdiet iaculis, ipsum. Sed aliquam ultrices mauris. Integer ante arcu, accumsan a, consectetuer eget, posuere ut, mauris. Praesent adipiscing. Phasellus ullamcorper ipsum rutrum nunc. Nunc nonummy metus. Vestibulum volutpat pretium libero. Cras id dui. Aenean ut eros et nisl sagittis vestibulum. Nullam nulla eros, ultricies sit amet, nonummy id, imperdiet feugiat, pede. Sed lectus. Donec mollis hendrerit risus. Phasellus nec sem in justo pellentesque facilisis. Etiam imperdiet imperdiet orci. Nunc nec neque. Phasellus leo dolor, tempus non, auctor et, hendrerit quis, nisi.

Curabitur ligula sapien, tincidunt non, euismod vitae, posuere imperdiet, leo. Maecenas malesuada. Praesent congue erat at massa. Sed cursus turpis vitae tortor. Donec posuere vulputate arcu. Phasellus accumsan cursus velit. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Sed aliquam, nisi quis porttitor congue, elit erat euismod orci, ac placerat dolor lectus quis orci. Phasellus consectetuer vestibulum elit. Aenean tellus metus, bibendum sed, posuere ac, mattis non, nunc. Vestibulum fringilla pede sit amet augue. In turpis. Pellentesque posuere. Praesent turpis.

Aenean posuere, tortor sed cursus feugiat, nunc augue blandit nunc, eu sollicitudin urna dolor sagittis lacus. Donec elit libero, sodales nec, volutpat a, suscipit non, turpis. Nullam sagittis. Suspendisse pulvinar, augue ac venenatis condimentum, sem libero volutpat nibh, nec pellentesque velit pede quis nunc. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Fusce id purus. Ut varius tincidunt libero. Phasellus dolor. Maecenas vestibulum mollis diam. Pellentesque ut neque. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Naam Parel

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim. Aliquam lorem ante, dapibus in, viverra quis, feugiat a, tellus. Phasellus viverra nulla ut metus varius laoreet. Quisque rutrum. Aenean imperdiet. Etiam ultricies nisi vel augue. Curabitur ullamcorper ultricies nisi. Nam eget dui.

Etiam rhoncus. Maecenas tempus, tellus eget condimentum rhoncus, sem quam semper libero, sit amet adipiscing sem neque sed ipsum. Nam quam nunc, blandit vel, luctus pulvinar, hendrerit id, lorem. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus. Donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus. Nullam quis ante. Etiam sit amet orci eget eros faucibus tincidunt. Duis leo. Sed fringilla mauris sit amet nibh. Donec sodales sagittis magna. Sed consequat, leo eget bibendum sodales, augue velit cursus nunc, quis gravida magna mi a libero. Fusce vulputate eleifend sapien. Vestibulum purus quam, scelerisque ut, mollis sed, nonummy id, metus. Nullam accumsan lorem in dui. Cras ultricies mi eu turpis hendrerit fringilla. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; In ac dui quis mi consectetuer lacinia.

Nam pretium turpis et arcu. Duis arcu tortor, suscipit eget, imperdiet nec, imperdiet iaculis, ipsum. Sed aliquam ultrices mauris. Integer ante arcu, accumsan a, consectetuer eget, posuere ut, mauris. Praesent adipiscing. Phasellus ullamcorper ipsum rutrum nunc. Nunc nonummy metus. Vestibulum volutpat pretium libero. Cras id dui. Aenean ut eros et nisl sagittis vestibulum. Nullam nulla eros, ultricies sit amet, nonummy id, imperdiet feugiat, pede. Sed lectus. Donec mollis hendrerit risus. Phasellus nec sem in justo pellentesque facilisis. Etiam imperdiet imperdiet orci. Nunc nec neque. Phasellus leo dolor, tempus non, auctor et, hendrerit quis, nisi.

Curabitur ligula sapien, tincidunt non, euismod vitae, posuere imperdiet, leo. Maecenas malesuada. Praesent congue erat at massa. Sed cursus turpis vitae tortor. Donec posuere vulputate arcu. Phasellus accumsan cursus velit. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Sed aliquam, nisi quis porttitor congue, elit erat euismod orci, ac placerat dolor lectus quis orci. Phasellus consectetuer vestibulum elit. Aenean tellus metus, bibendum sed, posuere ac, mattis non, nunc. Vestibulum fringilla pede sit amet augue. In turpis. Pellentesque posuere. Praesent turpis.

Aenean posuere, tortor sed cursus feugiat, nunc augue blandit nunc, eu sollicitudin urna dolor sagittis lacus. Donec elit libero, sodales nec, volutpat a, suscipit non, turpis. Nullam sagittis. Suspendisse pulvinar, augue ac venenatis condimentum, sem libero volutpat nibh, nec pellentesque velit pede quis nunc. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Fusce id purus. Ut varius tincidunt libero. Phasellus dolor. Maecenas vestibulum mollis diam. Pellentesque ut neque. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Nieuwsgierig naar meer?

Wil je meer te weten komen over onze leden, activiteiten of parels in Lewenborg?